BEIJING+10, Tijd voor Actie!
Emancipatie vlot trekken
De regering moet zich opnieuw committeren aan de afspraken van Beijing en duidelijk maken dat ze actief aan de verwezenlijking wil werken. Dat betekent dat ze haar koers moet bijstellen, nieuwe plannen moet maken én uitvoeren. |
||
| Nederland was een van de 189 landen
die
zich tien jaar geleden vastlegde de afspraken
van het Beijing Platform for Action na
te komen. Dit slotdocument van de Vierde
Wereldvrouwenconferentie van de Verenigde
Naties in Beijing beoogde een krachtige
impuls te geven aan het realiseren van een
breed emancipatiebeleid. Barrières voor
vrouwen in economisch, sociaal, cultureel
en politiek opzicht zouden aangepakt
worden. Weerbaarheid, zelfstandigheid en
zeggenschap van vrouwen zouden in uptempo
gerealiseerd kunnen worden. Tien jaar later staat het emancipatieproces in Nederland bijna stil, vooral sinds 2002, na het aantreden van de regeringen Balkenende I en II. De overheid trekt zich op twee fronten terug: uit het specifieke emancipatiebeleid dat direct gericht is op positieverbetering van (groepen) vrouwen. |
En ze integreert steeds minder strategieen en maatregelen ter verbetering van de positie van vrouwen in algemeen beleid, het zogeheten gendermainstreaming. Instrumenten om daadwerkelijk gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen mogelijk te maken zijn er genoeg. Maar politieke wil deze in te zetten, ontbreekt. De huidige stagnatie in het emancipatieproces toont aan hoe noodzakelijk het is dat de overheid haar volle instrumentarium inzet. De regering moet zich opnieuw committeren aan de afspraken van Beijing. Dat betekent dat ze in overleg met vrouwen- en emancipatieorganisaties, centra voor vrouwenstudies, sociale partners en andere experts, haar koers moet bijstellen en nieuwe, ambitieuze plannen moet maken, én vooral uitvoeren. | |
|
||
Initiatiefnemers FNV vrouwensecretariaat |
||