| |
Toegang tot hiv-behandeling
Iedereen die in Nederland
verblijft, heeft recht op zelfbeschikking
over eigen lichaam en seksualiteit en op behandeling
van
aids, als die in het land van herkomst niet gegarandeerd
is. |
Nederland
is zijn voorbeeldfunctie op het
terrein van seksuele en reproductieve gezondheid
kwijt. Het abortuscijfer is met 50
procent gestegen. Voorbehoedmiddelen
voor volwassenen en sterilisatie zijn uit
het basispakket van de ziektekostenverzekering
gehaald. Seksuele voorlichting
op scholen is sterk verminderd. Het aantal
seksueel overdraagbare aandoeningen en
hiv-besmettingen is toegenomen.
Hoewel iedereen in Nederland recht heeft
op behandeling bij levensbedreigende
ziektes, wordt dit principe bij mensen zonder
permanente verblijfsvergunning ernstig
ondermijnd. Migranten- en vluchtelingenvrouwen
komen er vaak op het moment
dat ze zwanger zijn achter dat ze hiv-geinfecteerd
zijn. Alle zwangeren worden in
Nederland immers gescreend op (onder
andere) hiv. Indien zij hiv-positief blijken,
lopen zij (en hun ongeboren kinderen) het
risico om uitgestoten te worden uit gezin of gemeenschap.
Dat kan negatieve gevolgen hebben voor hun verblijfsstatus,
die vaak
afhankelijk van hun echtgenoot is. |
Deze vrouwen hebben recht op behandeling
zolang zij in Nederland zijn. Om voortgang
van behandeling zeker te stellen,
vragen ze vaak een verblijfsvergunning
aan op medische gronden. Het duurt lang
voordat zij uitsluitsel over de verblijfsvergunning
krijgen. In deze periode worden
hun rechten veelal niet gerespecteerd.
Vaak worden hiv-geïnfecteerden teruggestuurd
zonder dat toegang tot behandeling
is verzekerd.
Wanneer mensen hun behandeling (noodgedwongen)
stoppen, vergroot dit de kans
op het ontstaan van resistente virussen.
De regering moet het beleid voor verblijfsvergunningen
van hiv-geïnfecteerden snel
aanpassen, anders kan Nederland medeverantwoordelijk
worden geacht voor het
verspreiden van resistente virussen. |
Recht op een verblijfsvergunning voor asielzoekers die hier een
hiv-diagnose hebben gekregen, zolang behandeling
in het land
van herkomst voor hen niet gegarandeerd is.
Recht op opvang en behandeling van hiv-geïnfecteerden,
zolang
een aanvraag voor verblijf op medische gronden loopt. |
|
|
|