Ruim
200.000 oudere alleenstaande vrouwen
leven nu al op de armoedegrens.
De pensioensituatie van veel vrouwen is
zorgelijk. Hun inkomen bestaat uit alleen
een AOW-uitkering, soms aangevuld met
een heel klein pensioen of een uitkering.
Oorzaak is onder andere directe discriminatie
in het verleden.
Bovendien zijn veel vrouwen een deel van
hun leven geheel of gedeeltelijk financieel
afhankelijk geweest van hun kostwinner,
waardoor ze geen eigen rechten opbouwden,
bijvoorbeeld op pensioen of sociale
zekerheid. Hierdoor zijn pensioengaten
en ander inkomensverlies ontstaan. Voor
oudere migranten is de situatie nog nijpender:
zij worden 2 procent gekort op de
AOW voor elk jaar vanaf hun 15e dat zij
nog niet in Nederland verbleven. Oudere
vrouwen moeten via nieuwe AOW-toeslagen
of belastingmaatregelen compensatie
krijgen. |
Op
dit moment is onbekend hoeveel en
welke groepen oudere vrouwen na hun
65ste in de problemen zullen komen. Onderzoek
is dringend gewenst.
Vergaande negatieve gevolgen zal de nieuwe
Wet Maatschappelijke Ondersteuning
(WMO) hebben, als die ongewijzigd wordt
aanvaard. Met dit wetsvoorstel wil de regering
zoveel mogelijk ‘welzijnstaken’ naar
de gemeenten schuiven. Gemeenten worden dan verantwoordelijk
voor
het betalen van kosten die tot nu toe uit
de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
werden betaald (zoals huishoudelijke
hulp en thuiszorg). Oudere vrouwen zullen
meer onbetaalde zorg moeten leveren en
minder gefinancierde zorg ontvangen. De
regering heeft de consequenties van deze
wet voor vrouwen en mannen niet vooraf
in kaart gebracht in een emancipatieeffectrapportage.
Een motie hiertoe is in
de Tweede Kamer verworpen. |