BEIJING+10, Tijd voor Actie!
Vrouwenhandel en migratie
Vrouwenhandel is een schending van mensenrechten. Dit moet het uitgangspunt zijn van nationaal en internationaal beleid om vrouwenhandel uit te bannen en de slachtoffers ervan te ondersteunen. |
||
| Veel
preventieve maatregelen tegen vrouwenhandel
zijn in feite gericht tegen migratie
en prostitutie. Het huidige beleid
ter bestrijding van vrouwenhandel, het
asielbeleid en het beleid op gezinshereniging
staan averechts op beleid ter versterking
van de rechten van vrouwen. Zo
is verkrachting of geweld tegen vrouwen
geen asielgrond. Dit zou in de asielprocedure
een belangrijk criterium moeten
zijn. Bovendien ontbreekt een eenduidig
migratiebeleid. Een ruimer migratiebeleid, asielbeleid en werkvergunningenbeleid versterken de positie en de rechten van vrouwen. Dit vergroot de kans voor vrouwen om op een legale manier te migreren en maakt ze minder afhankelijk van smokkelaars en mensenhandelaren. Het verruimt hun mogelijkheden om op legale wijze hun economische problemen te lijf te gaan. |
De cijfers over mensenhandel zijn onbetrouwbaar
en lopen enorm uiteen— geschat
wordt dat het gaat om 2,5 miljoen personen per jaar wereldwijd.
Het betreft
overigens grotendeels vrouwen. Het geld
dat in deze handel omgaat, komt na wapenhandel
en vóór drugshandel. Slachtoffers van vrouwenhandel kennen vaak hun rechten niet en weten al helemaal niet waar zij veilig aangifte kunnen doen van schending ervan. Momenteel is de bescherming van vrouwen gekoppeld aan hun bereidheid tot aangifte en medewerking in de strafzaak, en vaak is deze beperkt tot de tijd waarin zij ‘nuttig’ zijn in de strafzaak. Op deze wijze wordt de vrouw opnieuw ‘gebruikt’, dit keer door justitie. |
|
|
||
Initiatiefnemers Vereniging Vrouwenbelangen Vluchtelingen Organisatie Nederland. |
||